စာေရးသူဟာ Living Color Media တြင္ ဒုတိယအယ္ဒီတာခ်ဳပ္ႏွင့္ HR Manager အျဖစ္ လည္းေကာင္း၊ အပတ္စဥ္ထုတ္ The Voice Weekly မွာ တာ၀န္ခံအယ္ဒီတာ အျဖစ္လည္းေကာင္း တာ၀န္ထမ္းေဆာင္လ်က္ ႐ွိၿပီး ယခု စာအုပ္ပါ ေဆာင္းပါးမ်ားဟာThe Voice Weekly မွာ အပတ္စဥ္ ေဖာ္ျပပါ႐ွိခဲ့ေသာ ေဆာင္းပါးမ်ား ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရး ဗိသုကာ ျဖစ္သူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ အေၾကာင္းကို ေရးသားထားတဲ့ စာအုပ္ေပါင္းမ်ားစြာ ဟိုးယခင္ကတည္းက ထြက္႐ွိခဲ့ပါတယ္။ အမ်ားစုကေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ အတၳဳပၸတိအေပၚ အေျခခံ ေရးထားတာေတြသာ မ်ားပါတယ္။ ယခု စာအုပ္ကေတာ့ ယခင္႐ွိၿပီး ျဖစ္တဲ့ စာအုပ္ေပါင္းမ်ားစြာ အေပၚ အေျခခံၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္မႈပညာ အေၾကာင္းကို ပညာရပ္ ႐ႈေထာင့္မွ ေလ့လာသံုးသပ္ထားေသာ စာအုပ္ေကာင္း တစ္အုပ္ျဖစ္ပါတယ္။ အမွာစာမွာ စာေရးသူ ေဖာ္ျပထားသလို “ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို အားက်ၾကေသာ္လည္း အားက်သည့္ အဆင့္တြင္သာ ရပ္ေနတတ္ၾကသည္။ အေၾကာင္းမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို မည္သို႔ အတုယူ လုပ္ေဆာင္ရမည္ကို မသိၾက၊ ထို႔ေၾကာင့္ ပထမ အဆင့္အေနျဖင့္ သူ၏ ေခါင္းေဆာင္မႈကို သိဖို႔လိသည္။ သို႔မွသာ အတုယူသည့္ ေနာက္တဆင့္သို႔ တက္ႏိုင္မည္”

ဒီစာအုပ္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္မႈ စြမ္းရည္အမ်ဳိးမ်ဳိးကို ေလးစားအတုယူဖြယ္ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ မိမိအက်ဳိးစီးပြားထက္ ႏိုင္ငံအက်ဳိးစီးပြား ဦးထိပ္ထားသူ၊ ႐ိုးဂုဏ္ႏွင့္ ေခါင္းေဆာင္သူ၊ EQ ႏွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္၊ ပါ၀ါႏွင့္ ဗိို္လ္ခ်ဳပ္၊ ဥာဏ္ရည္ျမင့္ျမင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္၊ လက္ေတြ႕က်သူ ေခါင္းေဆာင္၊ မွ်မွ်တတ စိတ္ထား႐ွင္၊ စြန္႔စားရဲသူ၊ အေျပာအေဟာေကာင္သူ၊ လူေတာ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္၊ စစ္ေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္၊ အဂၤလိပ္စာႏွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္၊ စိတ္အားတက္ၾကြေစသူ ေခါင္းေဆာင္၊ ေ႐ွ႕သို႔ ႀကိဳျမင္ေသာ ေခါင္းေဆာင္၊ ေမြးရာပါေလာ၊ တိုင္းျပဳျပည္ျပဳ ပုဂၢိဳလ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၊ သံလိုက္ဓာတ္ႏွင့္ ပုဂၢိဳလ္၊ သံတမန္ေခါင္းေဆာင္၊ စံနမူနာျပ ေေခါင္းေဆာင္၊ တစ္ေခ်ာင္းတည္းေသာ စိတ္ဓာတ္၊ ေနာက္လိုက္မ်ားေပါက္ေအာင္ ေျပာဆိုႏိုင္ေသာ ပုဂၢိဳလ္၊ ေခါင္းေဆာင္တို႔၏ ေခါင္းေဆာင္၊ ေသြးစည္းေစသူ ေခါင္းေဆာင္၊ ေခါင္းေဆာင္မႈ ေဆာင္ရာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္အျမင္မ်ား စသျဖင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္မႈ အရည္အေသြးကို ႐ႈေထာင့္အမ်ိဳးမ်ဳိးကေန သံုးသပ္ေလ့လာ ေရးသားထားပါတယ္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ႕ စြမ္းရည္တခ်ဳိ႕ကို ေကာက္ႏုတ္ ေဖာ္ျပရမယ္ ဆိုရင္ “ဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္ မိန္႔ခြန္းေရးသူ မထား။ ကိုယ္တိုင္ေရးသည္။ အဂၤလိပ္လို ေဟာေျပာသည္။ ျမန္မာလို ေဟာေျပာသည္ျဖစ္ေစ မိန္႔ခြန္းကို အဂၤလိပ္လို ေရးသည္။ အဂၤလိပ္လို ေရးထားသည့္ ထိုမိန္႔ခြန္းကို ကိုင္ကာ လက္တန္းျမန္မာျပန္ ေဟာေျပာသည္”။ ထို႔အျပင္ ဗမာ့ထြက္ရပ္ဂိုဏ္း အမႈေဆာင္အစည္းအေ၀း၌ ၀ါဒစည္းမ်ဥ္းႏွင့္ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ား ေရးဆြဲရန္ အဖြဲ႕ငယ္ တစ္ခု ဖြဲ႕ရာ ေဒါက္တာဗေမာ္က ဥကၠဌ၊ သခင္ေအာင္ဆန္းက အတြင္းေရးမွဴးအျဖစ္ အေ႐ြးခံခဲ့ရသည္။ အမႈေဆာင္မ်ားက လုပ္ငန္းစဥ္ မူၾကမ္းကို မည္သည့္ေန႔တြင္ တင္ျပႏိုင္မည္လဲဟု ေမးျမန္းရာ ေဒါက္တာဗေမာ္က တနဂၤေႏြ ႏွစ္ပတ္အတြင္း တင္ျပမည္ဟု ေျဖခဲ့ေသာ္လည္း သခင္ေအာင္ဆန္းက ဒီေလာက္အလုပ္ကေလးကို ဒီေလာက္ အခ်ိန္ယူ လုပ္ေနရင္ ဗမာ့လြတ္လပ္ေရးႀကီးသာဆိုလွ်င္ ၁၀ ႏွစ္နဲ႔ ၿပီးႏိုင္ပါေတာ့မလားဟု ေျပာ၍ “ကဲ .. ခင္ဗ်ားတို႔ လက္ဖက္ရည္ေသာက္ေနတုန္း က်ဳပ္ၿပီးေအာင္ ေရးၿပီး ၂ နာရီအတြင္း တင္ျပမည္” ဟု ေျပာကာ အခန္းေထာင့္သို႔ ထသြားၿပီး အဂၤလိပ္လို ေရးပါေတာ့တယ္။

ယခုကဲ့သို႔ တိုင္းျပည္အတြက္ အေလးထားရသည့္ အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦး ငယ္ငယ္႐ြယ္႐ြယ္ အသက္ ၃၃ ႏွစ္အ႐ြယ္တြင္ လုပ္ႀကံခံရၿပီး ေသဆံုးခဲ့ရသျဖင့္ တိုင္းျပည္အတြက္ အစားထိုး မရေသာ ဆံုး႐ႈံးမႈမ်ားစြာ ျဖစ္ေပၚခဲ့ရသည္ကို မည္သူမွ် မျငင္းႏိုင္ပါ။ “ငါတို႔ ဗမာျပည္၀ယ္ မိဘတိုင္းကရယ္ ... ဗိုလ္ေအာင္ဆန္းလို သူရဲေကာင္းေတြ ေမြးရမယ္” ဆိုတဲ့ သီခ်င္းထဲကလို ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလို ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းမ်ား ေပၚထြန္းလာေစေရး အတြက္ ရည္႐ြယ္ခ်က္ ေကာင္းေကာင္းျဖင့္ ေရးသားထားသာ ယခုလို စာအုပ္ေကာင္း တစ္အုပ္ ထြက္႐ွိလာသည့္ အတြက္ ၀မ္းသာပီတိ ျဖစ္မိသလို လူငယ္လူ႐ြယ္မ်ား အေနႏွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္၏ ေခါင္းေဆာင္မႈ အရည္အခ်င္းမ်ားကို ဖတ္႐ႈအားက် ေန႐ံုျဖင့္ မၿပီးဘဲ မိမိကိုယ္တိုင္ ႏိုင္ငံႏွင့္ လူမ်ိဳးအတြက္ အေလးထားရသည့္ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း တစ္ဦး ျဖစ္လာေစရန္ က်င့္ႀကံအားထုတ္ၾကေစခ်င္ပါသည္ဟု သံလြင္စာအုပ္စင္မွ တဆင့္ တိုက္တြန္းလိုက္ရပါတယ္။

 

 

ကဗ်ာေတြ ဖတ္ျပီးတိုင္း ခံစားရေလ့ရိွတယ္။  အခုလည္း သုခမိန္လိႈင္၏ “လက္ႏွိပ္ဓာတ္မီးထိုးျပီးေရးတဲ့ကဗ်ာ” စာအုပ္ေလးကို ဖတ္မိေတာ့ ျဖန္႔ထြက္ေတြးစရာ အေတြးေတြႏွင့္ နယ္နမိတ္ စည္းတစ္ေၾကာင္းကို လွလွပပေလး မထိတထိ လုပ္ေနသည့္ ကဗ်ာေလးေတြမို႔ ၾကိဳက္မိျပန္တယ္။ ကဗ်ာေတြဟာ ေခတ္ကို ထင္ဟပ္ျပသ ေစႏိုင္ပါတယ္။ မီးပ်က္သြားတဲ့ ညတစ္ညမွာ ထံုးစံအတိုင္း မီးေမွာင္သြားရာက ကဗ်ာေတြ ေရးမိေၾကာင္း ကဗ်ာဆရာက အမွာတြင္ ေရးထားပါတယ္။ “အေမွာင္ဆန္ေသာ ကမာၻၾကီးထဲတြင္ အလင္းဆန္ေသာ သတၱိထူးေတြ ရေစခ်င္လို႔ပါပဲ” ဆိုတဲ့ ကဗ်ာဆရာရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ႏွင့္ “အေမွာင္ႏွင့္ အလင္းသည္ လွည့္စားျခင္း ဟု ဆိုလွ်င္လည္း အေမွာင္ကို ကၽြန္ေတာ္ မမုန္းပါ၊ အလင္းကိုေတာ့ ခ်စ္မိပါသည္။” သဘ၀တရားကို လွစ္ျပထားတဲ့ စာစုေလးႏွင့္ အမွာစာကို အဆံုးသတ္ထားပါတယ္။

ကဗ်ာတို ၁၉ ပုဒ္ ပါ၀င္ျပီး အလင္းနဲ႔ အေမွာင္၊ ဓမၼနဲ႔ အဓမၼ ယွဥ္ျပိဳင္မႈေတြၾကားမွာ လူးလြန္႔သြားလာေနတဲ့ ကဗ်ာဆရာရဲ႔ အေတြးေတြကို ေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။ ေမာင္သာႏိုးက ကဗ်ာေတြကို အဂၤလိပ္ဘာသာသို႔ ျပန္ဆိုထားျပီး မူရင္းကဗ်ာႏွင့္အတူ ယွဥ္တြဲေဖာ္ျပထားပါတယ္။

 “ကတိ”

 အလင္းေရာက္တဲ့ ကဗ်ာရမယ္ဆိုရင္
(အသက္ပါတဲ့) ေၾကးၾကီးၾကီး ေပးပါ့မယ္။

 

“Promise”

For a poem that leads to light
I'll give a big price -- including life.

အလင္းေရာင္အတြက္ ကဗ်ာတဲ့..။ အလင္းေရာင္ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတဲ့ အေတြးမ်ိဳးရသလို အလင္းေရာင္အတြက္ ေပးဆက္လိုက္ရတဲ့ တန္ဖိုးၾကီးၾကီး အရာေတြကို ခံစားမိတယ္။ တခ်ိဳ႔ေတြဆို ေပးလိုက္ရတာ.. အသက္ပဲ။ ရွင္းပါတယ္။ ေပးဆပ္သူေတြကေတာ့ ေပးဆပ္ေနဆဲပါ။ အလင္းေရာင္ဆိုတဲ့ ေနရာေလးကို ေရာက္ဖို႔အတြက္ မဆုတ္မနစ္ ဇြဲေတြရိွရသလို အင္အားၾကီးမားတဲ့ ဒုကၡေတြ အႏၱရာယ္ေတြကို ရင္ဆိုင္ရႏိုင္ပါတယ္။

“P.S”

အေမွာင္က မင္းဘာတတ္ႏိုင္ေသးလဲ တ့ဲ... ေမးတယ္
ကၽြန္ေတာ္
၁ လံုး
၂ လံုး
၃ လံုး
၄ လံုး
၅ လံုး......
ၾကယ္ကေလးေတြ ေရလို႔ မဆံုးေသးဘူး.

“P.S”

Darkness asks : what can you do now?
Me?
1 star
2 stars
3 stars
4 stars
5 stars
I haven't finished counting the stars

ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြဟာ ဘ၀မွာ “ မင္း ဘာတတ္ႏိုင္မွာမို႔လဲ ” ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းေတြကို ၾကံဳရေလ့ရိွတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ လုပ္ႏိုင္တဲ့ အရာေတြကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္း လုပ္ေနရပါ့မယ္။ ဘ၀မွာ အက်ဥ္းအၾကပ္ ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ဟာ ဘယ္သူေတြမဆို ၾကံဳရေလ့ရိွပါတယ္။ ခဏတာအေနနဲ႔ ၾကယ္ေလးေတြကို ေရတြက္ေနေပမယ့္ တကယ့္ရည္ရြယ္ခ်က္ပန္းတိုင္က အေမွာင္ေတြ ကုန္ဆံုးသြားမယ့္ အခ်ိန္တစ္ခုကိုပါပဲ။ 

“ကၾကိဳးမ်ား”

ေမွာင္ေနတယ္
ဘာမွ မျမင္ရဘူး
ဒါေပမယ့္
ကရမယ့္ ကကြက္ေတြ ဘယ္သူမွ မေမ့ဘူး၊
မေပ်ာက္ဘူး
မင္းေရာ
သူေရာ
ငါေရာ
ဘုရားသခင္ေရာ။

“Dance movements”

It's dark
you can see nothing
But
the dance movements to dance no one forgets, loses
you
he
me
the lord god too.

သိပ္သည္းတဲ့ အေမွာင္ထုထဲကို ေရာက္သြားခဲ့ရင္ ကုိယ့္အာရံု အသိဥာဏ္ဟာ အလင္းေရာင္ပါ။ ရည္ရြယ္ခ်က္ လႈပ္ရွားမႈမွန္သမွ်ကို အသိဥာဏ္ထဲမွာ စြဲျမဲေနရင္ အေမွာင္ဆိုတာက အႏၱရာယ္မေပးႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။

ကဗ်ာတိုေလးေတြ ေပါင္းစုထားတဲ့ ဒီစာအုပ္ဟာ ေပါ့ေပါ့ ပါးပါးေလးနဲ႔ေတြးစရာေတြ ေပးတဲ့ အတြက္ သံလြင္စာဖတ္သူေတြကို ဖတ္ဖို႔ ညႊန္းလုိက္ရပါတယ္။

စာအုပ္အမည္ : မိနစ္ ၉၀ တစ္ရာသီ
စာေရးသူ : စာေရးဆရာအစံု

စာေရးဆရာ ၂၂ ဦး၏ ေဘာလံုး ရသ၀တၳဳတိုမ်ားကို မဂၢဇင္း၊ ဂ်ာနယ္ မ်ားမွ ျပန္လည္ စုစည္းထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ၀တၳဳတိုေပါင္း ၂၃ ပုဒ္ ပါရိွကာ လူထုေဒၚအမာ၏ ေဘာလံုးေဆာင္းပါးကို အမွာစာအျဖစ္ ေဖာ္ျပထားသည္။ စာေရးဆရာမ်ား၏ ရုပ္ေျပာင္ေလးမ်ားသည္ စာဖတ္သူ၏ စိတ္ႏွလံုးကို ရႊင္ျပံဳးေစသကဲ့သုိ႔ အတြင္း သရုပ္ေဖာ္ပံုမ်ားသည္လည္း လက္ရာေျမာက္လွသည္။

ကုသ - ၀ဇီကိုင္ (၁)၊ (၃)၊ (၄)
ဇ၀န  - ေဟာလီးေဒး
ေရႊဥေဒါင္း - အမိႈက္ကစ ျပသာဒ္မီးေလာင္
ကိုျငိမ္း(မႏၱေလး) - ရွမ္းပြဲေျခာက္ပတ္
ေက်ာ္စြာထက္ - စက္ရုပ္ေဘာလံုးပြဲ
ခင္ခင္ထူး - ဖြတ္ေဘာလ္ ေတလာ
ခင္ေမာင္ေထြး(ပ်ဥ္းမနား) - ေဘာလံုးႏွစ္ပြဲ စိတ္ႏွစ္စိတ္
ခ်စ္ဦးညိဳ - ေမေမသား တိုက္စစ္မွဴး ေဘာလံုးသမား
ဂ်ဴး - ဆဲတတ္သူမ်ားႏွင့္ တစ္ညေန
ေဆာင္းျဖဴ - ကြင္းထဲက လက္ေဆာင္
ညီပုေလး - မီးေသြးခဲမို႔ မည္းသကို
ထူးေဆြေအာင္ - ဖြတ္ေဘာ မိတ္အင္ သကၠယ္ေျမာင္
ဏီမွဴး - ရံႈးကြဲ
ပဥၥမံဒီရိုင္း - ကိုယ့္ရာဇ၀င္မွာ ကိုယ္ဟာ “နည္းျပ” ပါ
မသီတာ (စမ္းေခ်ာင္း) - ေမွာင္ကာမည္းေလမွ လင္းလက္လာသည့္ ေရာင္စဥ္ျဖာ
မင္းခိုက္စိုးစန္ - ကစားမလား နားမလား
မင္းလူ - အိမ္ကြင္း အေ၀းကြင္း
မ်ိဳးကိုမ်ိဳး - ေပ်ာက္ဆံုးသြားေသာ ေဘာလံုးပြဲတစ္ပြဲ
၀င္းစည္သူ - ဖလား
သစၥာနီ - ကဗ်ာဆရာေဘာလံုးပြဲ
အဏၰ၀ါစိုးမိုး - ေၾကညာသူအတြက္ ေၾကညာခ်က္

ကုသ- “၀ဇီကိုင္ (၁)၊ (၃)၊ (၄)” သည္ အဂၤလိပ္ေခတ္ ေက်းရြာေဒသေဘာလံုးပြဲမ်ားကို ဟာသေႏွာကာ၊ ဇ၀န ၏ “ေဟာလီးေဒး” ၌မူ ထိုေခတ္ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားမ်ား၏ ေဘာလံုးပြဲ ကို ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ ေဖာ္ျပထားသည္။ ေရႊဥေဒါင္း၏ “အမိႈက္ကစ ျပသာဒ္မီးေလာင္” တြင္ လွ်ိဳ႔၀ွက္ေသာ လူတစ္ေယာက္၏ ေဘာလံုးအစြမ္းကို ဖြဲ႔ထားေလသည္။

ကိုျငိမ္း(မႏၱေလး)၏ “ရွမ္းပြဲေျခာက္ပတ္”သည္ အၾကြားလြန္ေသာ သူတစ္ေယာက္အား အစလြန္ရာမွ ေဘာလံုးပြဲအတြင္း အသက္ဆံုးရံႈးသြားျခင္းအေၾကာင္းျဖစ္သည္။ ေက်ာ္စြာထက္၏ “စက္ရုပ္ေဘာလံုးပြဲ” တြင္ စက္ရုပ္မ်ား ေဘာလံုးကန္ၾကသည့္အေၾကာင္း၊ ေဘာလံုးပညာတြင္မက စက္ရုပ္နည္းပညာပါ ယွဥ္ျပိဳင္ၾကသည့္အေၾကာင္း ႏွင့္ ေလာင္းကစားသမားမ်ား၏ ဆိုးရြားပံုႏွင့္ နိဂံုးခ်ဴပ္ထားသည္။

ခင္ခင္ထူး၏ “ဖြတ္ေဘာလ္ ေတလာ”သည္ လူရိုး တစ္ေယာက္၏ လူတတ္လုပ္မႈကို ေဖာ္ျပထားသည္။ ခင္ေမာင္ေထြး(ပ်ဥ္းမနား)၏ “ေဘာလံုးႏွစ္ပြဲ စိတ္ႏွစ္စိတ္” သည္ ခ်စ္ေသာသူတစ္ေယာက္လာမၾကည့္ေသာ ေဘာလံုးပြဲႏွင့္ ခ်စ္ေသာသူ လာၾကည့္ေသာ ေဘာလံုးပြဲတြင္ ေဘာလံုးသမား တစ္ေယာက္၏ ေထြျပားတတ္သည့္ စိတ္ကို ေရးသားထားသည္။ 

ခ်စ္ဦးညိဳ၏ “ေမေမသား တိုက္စစ္မွဴး ေဘာလံုးသမား” တြင္ သားျဖစ္သူ တိုက္စစ္မွဴးေဘာလံုးသမား ေျပာသည့္ “ က်င့္သားရတဲ့ ေျခေထာက္က ဂိုးေပါက္ထဲ၀င္ေအာင္ သြင္းႏိုင္ခဲ့ေပမယ့္ ဒီဂိုးအတြက္ သားစိတ္ထဲမွာ ဘယ္လိုမွ က်င့္သားရမွာ မဟုတ္ဘူး ေမေမ”  စကားေလးသည္ တန္ဖိုးရိွ လွေပသည္။ ဂ်ဴးရဲ႔ “ ဆဲတတ္သူမ်ားႏွင့္ တစ္ညေန“ တြင္လည္း ေဘာလံုးပြဲတြင္ ဆဲတတ္ေသာ သူမ်ားႏွင့္ ေတြၾကံဳခဲ့ပံုကို ေရးသားထားသည္။ 

၀တၳဳတို တစ္ပုဒ္စီသည္ ရသ တစ္မ်ိဳးစီ ေပးသည္။ တစ္ပုဒ္ ဖတ္အျပီးတြင္ ခံစားမႈတစ္ခု ရေလသည္။ ဟာသ၀တၳဳမ်ား ပါ၀င္သကဲ့သို႔ အခ်စ္ခံစားမႈ၀တၳဳမ်ား ပါ၀င္သည္။ အသိပညာေပးသည့္ ၀တၳဳမ်ား ပါ၀င္သကဲ့သို႔ သနားစရာ ဇာတ္ေကာင္မ်ားလည္း ပါ၀င္ေပသည္။

၁၉၃၂ ဂႏၱေလာက မဂၢဇင္းမွ ၂၀၀၆ အိုလံပစ္ အားကစားဂ်ာနယ္တြင္ ပါရိွခဲ့သည့္ ၀တၳဳတိုမ်ား ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေခတ္အဆက္ဆက္မွ ျမန္မာတို႔၏ ေဘာလံုးေလာက အေၾကာင္းကို တေစ့တေစာင္း သိျမင္ႏိုင္ေလသည္။ ေဘာလံုး၀ါသနာပါသူမ်ားသာမက ျမန္မာစာေပ စိတ္၀င္စားသူမ်ား ဖတ္သင့္ေသာ စာအုပ္ တစ္အုပ္ျဖစ္ေလသည္။

 

စာအုပ္အမည္ - Leaving Microsoft to Change The World
စာေရးသူ - John Wood

ကမၻာေက်ာ္ ေဆာ့၀ဲလ္ကုမၸဏီႀကီး ျဖစ္တဲ့ မို္က္က႐ိုေဆာ့လို ကုမၸဏီမ်ဳိးမွာ ရာထူးႀကီးႀကီး ထမ္းေဆာင္ေနသူ တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ အဲဒီလို အလုပ္မ်ဳိးကေန ထြက္ၿပီး အမ်ားအက်ဳိးအတြက္ အခ်ိန္ေပးေဆာင္႐ြက္ခဲ့တယ္ ဆိုရင္ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးလို႔ အေတာ္မ်ားမ်ားက ေတြးထင္မိၾကပါလိမ့္မယ္။ ဒါဟာ တကယ့္ ျဖစ္ရပ္မွန္ပါ။ ၁၉၉၉ မွာ အသက္ ၃၅ ႏွစ္ အ႐ြယ္ John Wood ဟာ တ႐ုတ္ျပည္မွာ ႐ွိတဲ့ မိုက္က႐ုိေဆာ့ရဲ႕ စီးပြားဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး ဒါ႐ိုက္တာ ရာထူးကေန ႏုတ္ထြက္ခဲ့ၿပီး NGO တစ္ခုျဖစ္တဲ့ Room to Read ကို တည္ေထာင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီစာအုပ္မွာ ဘယ္လိုအေၾကာင္းအရာေတြက John Wood ကို မိုက္က႐ိုေဆာ့ကေန ထြက္ဖို႔ တြန္းအားေပးခဲ့သလဲဆိုတာ ေျပာျပထားသလို Room to Read ကို စတင္ တည္ေထာင္ၿပီး ႀကံဳေတြ႕ရတဲ့ အခက္အခဲေတြ၊ ရန္ပံုေငြ ေကာက္ခံေရးပြဲေတြနဲ႔ ေအာင္ျမင္မႈေတြ အေၾကာင္းကို စိတ္၀င္စားဖြယ္ရာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

၂၀၀၀ ခုႏွစ္မွာ စတင္ တည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ NGO တစ္ခု ျဖစ္တဲ့ Room to Read (www.roomtoread.org) ဟာ ယခုဆိုရင္ ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲႏိုင္ငံေတြက ကေလးသူငယ္ေပါင္း ၅.၁ သန္းတို႔ရဲ႕ ဘ၀ေတြကို ေျပာင္းလဲေပးႏိုင္ခဲ့ပါၿပီ။ ေက်ာင္းေပါင္း ၁၄၄၂ ေက်ာင္းနဲ႔ စာၾကည့္တိုက္ေပါင္း ၁၁,၂၄၆ ခု တည္ေဆာက္ေပးခဲ့သလို စာအုပ္ေပါင္း ၉.၄ သန္း လွဴဒါန္းခဲ့ၿပီး စာအုပ္ေပါင္း ၅၅၃ အုပ္ကို ထုတ္ေ၀ခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ အမ်ဳိးသမီးငယ္ေလးမ်ားအတြက္ ပညာသင္ဆုေပါင္း ၁၀,၅၉၀ ကိုလည္း ေပးအပ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

၂၀၀၀ ခုႏွစ္မွာ နီေပါႏိုင္ငံမွာ ေက်ာင္းေတြ၊ စာၾကည့္တိုက္ေတြကို စတင္ တည္ေဆာက္ေပးခဲ့ၿပီး ၂၀၀၁ ခုႏွစ္မွာ ဗီယက္နမ္ႏိုင္ငံ၊ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္မွာ ကေမၻာဒီးယား၊ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္မွာ အိႏၵိယ၊ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္ ဆူနာမီေရလႊမ္းမႈေတြ အၿပီးမွာ သီရိလကၤာနဲ႔ လာအို ႏိုင္ငံမ်ားအတြက္ လိုအုပ္တဲ့ စာသင္ေက်ာင္းနဲ႔ စာၾကည့္တိုက္မ်ားစြာ တည္ေထာင္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္မွာေတာ့ ေတာင္အာဖရိကႏိုင္ငံ၊ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္မွာ ဇမ္ဘီယာႏိုင္ငံ၊ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္မွာ ဘဂၤလားေဒ့႐ွ္ႏိုင္ငံမ်ား အထိ တိုးခ်ဲ႕ေဆာင္႐ြက္ေပးခဲ့ပါတယ္။

ဒီစာအုပ္ရဲ႕ ကနဦးမွာ နီေပါႏိုင္ငံကို ၁၉၉၈ ခုႏွစ္က ေတာင္တက္ခရီးထြက္ခဲ့တဲ့ John Wood ဟာ အနီးအနားမွာ ႐ွိတဲ့ ရြာေက်ာင္းေလး တစ္ခုကို အလည္လိုက္ခဲ့ဖို႔ ဖိတ္ၾကားျခင္း ခံခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီေက်ာင္းကို ေရာက္ေတာ့ မျပည့္မစံုတဲ့ ဘ၀ေတြ အၾကား ျဖစ္သလို စာသင္ၾကားေနရတဲ့ ကေလးေတြကို ေတြ႕ခဲ့ရသလို သူတို႔ေလးေတြရဲ႕ စာၾကည့္တိုက္လို႔ ေခၚရမယ့္ ေသာ့ခတ္ထားတဲ့ ဗီဒိုထဲက စာအုပ္ေလး ၄ အုပ္ကို ေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာႀကီးက John Wood ကို ေနာက္တႀကိမ္ နီေပါကို အလည္လာတဲ့ အခါ စာအုပ္ေတြ လွဴဒါန္းဖို႔ အကူအညီေတာင္းခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ တစ္ႏွစ္အၾကာမွာ သူဟာ မိတ္ေဆြ၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ လွဴဒါန္းလိုက္တဲ့ စာအုပ္ေပါင္း ၃၀၀၀ ေက်ာ္နဲ႔ အတူ ျပန္လည္ ေရာက္႐ွိခဲ့ပါတယ္။ ဒါဟာ Room to Read ကို စတင္ ေမြးဖြားခဲ့ျခင္းပါပဲ။ အဲဒီကေန တဆင့္ John Wood ဟာ သူ႔ဘ၀တစ္ခုလံုးကို Room to Read အတြက္ ျမဳပ္ႏွံခဲ့ၿပီး အက်ဳိးျပဳ လုပ္ငန္းေတြကို တဆင့္ၿပီး တဆင့္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။

ဒီစာအုပ္မွာ ေပးဆပ္မႈ ႏွလံုးသားပိုင္႐ွင္ John Wood ရဲ႕ အားက်အတုယူဖြယ္ရာ ေဆာင္႐ြက္မႈေတြ၊ စြန္႔လႊတ္မႈေတြကို ေတြ႕ရမွာ ျဖစ္ၿပီး သူ႔ရဲ႕ ေစတနာ၊ သူ႔ရဲ႕ စိတ္ေနသေဘာထားေတြကို ေလးစားဖြယ္ရာ ေတြ႕ရမွာပါ။ ဖတ္သင့္တဲ့ စာအုပ္ေကာင္း တစ္အုပ္လို႔ ယံုၾကည္တဲ့ အတြက္ သံလြင္စာအုပ္စင္ကေန ေ၀မွ်လိုက္ပါတယ္။