အစားအေသာက္ေကာင္း စားမိရင္ မိသားစုကို သတိရတတ္တယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေျပာေလ့ ရိွပါတယ္။ အလားတူပဲ ရုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္းေကာင္းၾကည့္မိရင္ ၀ါသနာတူတဲ့ သူေတြကို သတိရပါတယ္။ “မင္းက်န္စစ္” ႐ုပ္႐ွင္ကို နမူနာျပေတာ့ ရုပ္ရွင္ရံု အျပင္ကို ထြက္ေနတယ္ဆိုတဲ႔ ကိုငွက္ (ထူးအိမ္သင္) ကိုလည္း သတိရမိပါတယ္။ ႐ုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္းေလးေတြ အေၾကာင္းကို သံလြင္အိပ္မက္မွာ ေရးၾကရေအာင္လို႔ စေျပာတာက ညီညီ(သံလြင္)ပါ။ ျပည္တြင္းက မဂၢဇင္းေတြအခ်ိဳ႕နဲ႕ ျပည္ပက အဂၤလိပ္ဘာသာနဲ႔ ထုတ္ေ၀တဲ့ မဂၢဇင္းေတြမွာလည္း ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကား အညႊန္းေတြကို ေရးတာ ရိွပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အမ်ားစု ေရးတာကေတာ့ အခု လတ္တေလာ ရံုတင္ေနတဲ့ ဇာတ္လမ္းကားေတြကို ညႊန္းၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရင္ေတြထဲကို ထိုးေဖာက္၀င္ႏိုင္စြမ္းရိွတဲ့ ဇာတ္ကားေတြကို ညႊန္းဖို႔ အဓိကပါ။ ၾကည့္ဖူးေပမယ့္ ထပ္ၾကည္သင့္၊ မၾကည့္ဖူးေသးရင္လည္း ၾကည့္ျဖစ္ေအာင္ ၾကည့္သင့္ေသာ ဇာတ္ကားမ်ိဳးေတြလို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ထင္တဲ့ ဇာတ္ကားေလးေတြကို ညႊန္းဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကပါတယ္။

ပထမဆံုးအေနနဲ႕ Freedom Writers ကို ေရးဖို႔ ညီညီ(သံလြင္)က အၾကံေပးခဲ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေရးမယ္ေရးမယ္နဲ႕ မေရးျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီမွာ သူက “မင္း .. မေရးရေသးရင္ ငါ Hotel Rwanda ကို ေရးလိုက္မယ္” ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ၀မ္းသာစြာနဲ႔ လက္ေရွာင္ေနခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ေစာင္မွာလည္း ကၽြန္ေတာ့္ကို ေရးခိုင္းထားတဲ့ Freedom Writers ကို သူပဲ ေရးလိုက္ပါတယ္။ ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့သူမွာ အျခားေရးစရာေတြ ႐ိွေသးတယ္။ ႐ုပ္႐ွင္အညႊန္းေလး ေရးေပးပါလို႔ ေျပာလာၿပီး ေရးဖို႔ သင့္ေတာ္မယ့္ ႐ုပ္႐ွင္ဇာတ္ကားကို ေပးခဲ့တယ္။ ဒါနဲ႕ အဲဒီဇာတ္ကားကို ကၽြန္ေတာ္ ၾကည့္ၿပီး အညႊန္းကို ၾကိဳးစားျပီး ေရးၾကည့္လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီဇာတ္ကားကေတာ့ ၂၀၀၇ တုန္းက ထြက္ခဲ့တဲ့ “Goodbye Bafana” ဆိုတဲ့ ဇာတ္ကားပါပဲ။

“Goodbye Bafana” ဆိုရင္ ဘာအေၾကာင္းလဲလို႔ ေမးၾကမယ့္သူေတြ ႐ွိပါလိမ့္မယ္။ လြတ္လပ္မႈနဲ႔ ျပည္သူေတြတန္းတူ အခြင့္အေရးရဖို႔ အတြက္ တိုက္ပြဲ၀င္ေနတဲ့ ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးကို လက္ရိွ အစိုးရက တကၽြန္းမွာရိွတဲ့ ေထာင္မွာ ခ်ထားလိုက္တယ္။ အဲဒီေခါင္းေဆာင္ကို ေစာင့္ၾကည့္ေနတဲ့ အေစာင့္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ဇာတ္လမ္းနဲ႔ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံအေၾကာင္းလို႔ အၾကမ္းအားျဖင့္ ေျပာလို႔ရပါတယ္။ နယ္(လ)ဆင္ မင္(န)ဒဲလား (Nelson Mandela) ဆိုရင္ လူေပါင္းမ်ားစြာသိပါလိမ့္မယ္။ ယေန႔ေခတ္ရဲ႕ လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႕ဒီမိုကေရစီအေရး တိုက္ပြဲမွာ နယ္(လ)ဆင္ မင္(န)ဒဲလားက မွတ္တိုင္တစ္ခုကို စိုက္ထူခဲ့ပါတယ္။ ဒီဇာတ္ကားက ၁၉၆၈-၁၉၉၀ အထိ ေတာင္အာဖရိကႏိုင္ငံမွာရိွတဲ့ သမိုင္းအေျခအေနမ်ားကို ေနာက္ခံထား ရိုက္ကူးထားျခင္း ျဖစ္တယ္။ မင္(န)ဒဲလား ရဲ႕လံုျခံဳေရးအေစာင့္ျဖစ္ခဲ့သူ ဂ်ိမ္း(စ) ဂရက္ဂိုရီ (James Gregory) ေရးသားခဲ့တဲ့ စာအုပ္ကို အေျခခံၿပီး ႐ုပ္႐ွင္ အျဖစ္ ျပန္လည္ ႐ိုက္ကူးထားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဇာတ္ကားမွာ ပါ၀င္တဲ့ အခ်ဳိ႕ေသာ သမိုင္းဆိုင္ရာ အခ်က္အလက္မ်ားဟာ အျငင္းပြားဖြယ္ ျဖစ္ေပမယ့္ ႐ုပ္႐ွင္နဲ႔ အႏုပညာပိုင္း အရေတာ့ အေတာ္ေကာင္းေသာ ဇာတ္ကားတစ္ကား ျဖစ္ၿပီး ဂ်ိမ္း(စ) ဂရက္ဂိုရီ အျဖစ္ Jseph Fiennes ၊ မင္(န)ဒဲလား အျဖစ္ Dennis Haysbert တို႔က သရုပ္ေဆာင္ထားပါတယ္။

လူမည္း အက်ဥ္းသမားေတြကို ႐ိုက္ႏွက္ေနတဲ့ လူျဖဴ ေထာင္၀န္ထမ္းေတြရဲ႕ေအာ္ေငါက္သံေတြနဲ႔ ဇာတ္လမ္းရဲ႕ ျမင္ကြင္းကို စတင္လိုက္ ပါတယ္။ တၿပိဳင္နက္တည္းမွာပဲ ၁၉၆၈ မတိုင္မီက ေတာင္အာဖရိကႏိုင္ငံရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးအေျခအေနကို စာတမ္းထိုးၿပီး တင္ျပထားပါတယ္။ ေတာင္အာဖရိႏိုင္ငံ အေၾကာင္းကို မသိေသးသူမ်ား ခန္႔မွန္းၾကည့္လို႔ရေအာင္ ထင္ပါတယ္။ ေတာင္အာဖရိကႏိုင္ငံဟာ လူျဖဴနဲ႔ လူမည္း ေပါင္းစပ္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံ ျဖစ္တယ္။ လူနည္းစုျဖစ္တဲ့ လူျဖဴေတြက အာဏာကို ခ်ဴပ္ကိုင္ထားျပီး လူမည္းေတြဟာ အႏွိမ္ခံ လူတန္းစားတစ္ရပ္ ျဖစ္ခဲ့ရတယ္။ အဲဒီ ဖိႏိွပ္မႈေတြ ၾကားထဲကေနျပီး လူမည္းေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႕အစည္းေတြ ေပၚေပါက္လာတယ္။ အာဖရိက အမ်ဳိးသားကြန္ဂရက္ပါတီ (African National Congress [ANC]) ဟာ ထင္႐ွားတဲ့ ပါတီတစ္ခု ျဖစ္လာၿပီး အစိုးရရဲ႕ အဓိက အတိုက္အခံ ႏိုင္ငံေရးအင္အားစု ျဖစ္လာခဲ့တယ္။ ANC ရဲ႕ေခါင္းေဆာင္ကေတာ့ မင္(န)ဒဲလား ျဖစ္ပါတယ္။ အၾကမ္းမဖက္တဲ့ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးပြဲေတြကို ANC က လိုလားေပမယ့္ လက္႐ိွအစိုးရက ေခါင္းမာမာနဲ႔ ျငင္းဆန္ခဲ့တယ္။ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ ဆႏၵျပတဲ့သူေတြကို ေသနတ္နဲ႔ ပစ္သတ္ႏွိမ္နင္းခဲ့တယ္။ ေအးခ်မ္းစြာ ေရာင္း၀ယ္ေဖာက္ကား ေနၾကတဲ့ လူမည္းဆင္းရဲသားေတြကိုလည္း လူျဖဴေတြေနတဲ့ ၿမိဳ႕လယ္ပိုင္းကို ေရာက္လာရင္ ရဲက ဖမ္းဆီးႏိွပ္စက္တတ္တယ္။ အဲဒီလိုအေျခအေနမွာ ANC ရဲ႕ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းက ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးဖို႔ဆိုတာနဲ႕ ႏိုင္ငံေရးတိုးတက္မႈ ရႏိုင္ဖို႔ လမ္းမျမင္ဘူး ဆိုတာကို သတိျပဳမိၾကတယ္။ ကၽြဲပါးကို ေစာင္းတီးျပလို႔ မရဘူးဆိုတာကို သေဘာေပါက္လာၾကတယ္။ အာဏာရွင္ လူျဖဴအစိုးရရဲ႕ ရဲဌာနေတြ၊ စာတိုက္ေတြ၊ အဓိကက်တဲ့ ေနရာေတြကို ေပ်ာက္က်ားစနစ္နဲ႕ ဗံုးခြဲတိုက္ခိုက္၊ အၾကမ္းဖက္ တုံ႔ျပန္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ခဲ့ၾကတယ္။ အဲဒီအခ်က္ေတြေၾကာင့္ ေခါင္းေဆာင္ မင္(န)ဒဲလားနဲ႔ လူမည္း ေခါင္းေဆာင္ေတြကို ဖမ္းဆီးျပီး တကၽြန္း(Robben Island)ကို ပို႔ခဲ့တယ္။

အဲဒီကၽြန္းကို ေထာင္၀န္ထမ္း တပ္ၾကပ္ကေလး ဂရက္ဂိုရီက မိသားစုနဲ႕ အတူ တာ၀န္နဲ႔ ေျပာင္းေ႐ႊ႕လာခဲ့တယ္။ သူမိန္းမက လူျဖဴမိန္းမပီသစြာ လူမည္းေတြကို မုန္းပါတယ္။ အစိုးရရဲ႕ မိႈင္းမိေနတဲ့ လူျဖဴေတြထဲက တစ္ေယာက္ပဲမို႔ လူမည္းဟူသမွ်ကို အၾကမ္းဖက္သမားေတြလို႔ပဲ ျမင္ေလ့ရိွပါတယ္။ သို(၀္)စာ (Xhosa) ဆိုတဲ့ ေတာင္အာဖရိကလူမည္းေတြရဲ႕ ဘာသာစကားကို တတ္တဲ့ ဂရက္ဂိုရီ အဖို႔ ၾကီးမားတဲ့ တာ၀န္တစ္ခုက ေစာင့္ႀကိဳေနပါတယ္။ အထူးစံုစမ္း ေထာက္လွမ္းေရး အဖြဲ႕ ဗိုလ္မွဴးတစ္ဦးျဖစ္သူ ပီတာရဲ႕ တာ၀န္ေပးခ်က္အရ မင္(န)ဒဲလား ကို ေစာင့္ၾကည့္ဖို႔နဲ႕ ႏုိင္ငံေရးသမား လူမည္းေတြရဲ႕ အေျခအေနကို လွ်ိဳ႕၀ွက္စံုစမ္းဖို႔ ဆင္ဆာအရာ႐ိွ အျဖစ္ တာ၀န္ေပးအပ္ျခင္း ခံရပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး သတင္းထူးခဲ့ရင္ ဗိုလ္မွဴးကို တိုက္ရိုက္ အစီရင္ခံရပါတယ္။ ပထမဆံုး အႀကိမ္ မင္(န)ဒဲလားရဲ႕ မိန္းမျဖစ္သူ ေထာင္၀င္စာ ေမးတဲ့အခ်ိန္မွာ သူက ၾကားထဲကေန ဖုန္းကို နားေထာင္ေနပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ပီတာကို သတင္းပို႔လိုက္ပါတယ္။ ဆင္ဆာဆိုတဲ့ အဂၤလိပ္စကားကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာေတြရင္းနီးေနတာ ၾကာပါျပီ။ မင္(န)ဒဲလားတို႔ ေထာင္ထဲမွာလည္း ဆင္ဆာျဖတ္ အၿပီးမွာ ေထာင္သားလူမည္းေတြ ဖတ္ရတဲ့ စာေတြက အေပါက္ေလးေတြနဲ႔ ျဖစ္ကုန္ပါတယ္။

အလုပ္နားရက္ေတြမွာ ေထာင္၀န္ထမ္းေတြဟာ ေဘာလံုးကစားၾကတယ္။ စကား၀ုိင္းဖြဲ႕ ေျပာၾက၊ ပါတီေပးၾကနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကတာကိုလည္း ဇာတ္ကားထဲမွာ ေတြ႕ရတယ္။ အုပ္ခ်ဴပ္သူလူတန္းစားနဲ႕ အဖိႏွိပ္ခံ လူတန္းစားႏွစ္ရပ္ကို ယွဥ္ထိုး ျပသထားပါတယ္။ အားလပ္ရက္တစ္ရက္မွာ ဂရက္ဂိုရီတို႔ မိသားစုဟာ ျမိဳ႕ေပၚမွာရိွတဲ့ အေမ႔အိမ္ကို အလည္သြားၾကတာကို ရုိက္ျပထားပါတယ္။ ျမိဳ႕ထဲမွာ လမ္းေလွ်ာက္ေနတုန္းမွာ ရဲကားေတြ ႐ုတ္တရက္ ေရာက္လာျပီး လမ္းေပၚမွာရိွတဲ့ လူမည္းေတြကို ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ဒါမွမဟုတ္ တရား၀င္ ေနထိုင္ခြင့္လက္မွတ္ေတြ ေတာင္းပါတယ္။ လူမည္း အမ်ားစုက မျပႏိုင္ဘဲ ထြက္ေျပး ၾကရပါတယ္။ ရဲေတြက အတင္းလိုက္ၿပီး တုတ္နဲ႔ရိုက္၊ ကားေပၚဆြဲတင္ၾကပါတယ္။ ေမြးကင္းစ ကေလးေလးကို ခ်ီထားတဲ့ မိန္းမကို ရဲတစ္ေယာက္က အတင္းဆြဲလုိက္ေတာ့ ကေလးေလးဟာ ၾကမ္းျပင္ေပၚကို က်သြားပါတယ္။ ကေလးငယ္ရဲ႕ ငိုသံေၾကာင့္ ဂရက္ဂိုရီရဲ႕သမီးငယ္ဟာ မ်က္လံုးအေၾကာင္သားနဲ႔ နားႏွစ္ဖက္ကို ပိတ္ထားလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီလို ျဖစ္ခဲ့ၿပီးတဲ့ေနာက္ သူ႔ရဲ႕ သမီးေလးဟာ လန္႔ဖ်ားဖ်ားသြာျပီး ဂရက္ဂိုရီကို ေမးတဲ့ေမးခြန္းေလးေတြက အရမ္းအျပစ္ကင္းလွပါတယ္။ သမီးငယ္ရဲ႕ အေမးေတြကို ေနာက္ဆံုးမွာ “ဘုရားသခင္ရဲ႕ အလိုေတာ္က် ကိစၥပဲေလ..၊ ငါတို႔ ဘုရားသခင္ကို ေမးခြန္းေတြ မထုတ္သင့္ဘူး” လို႔ မိဘေတြက ျပန္ေျဖထားပံုေလးက ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာေတြရဲ႕ “ကံေပါ့ေလ” ဆိုတာနဲ႔ ဆင္တူေနသလုိပါပဲ။

ဂရက္ဂိုရီ ရဲ႕သတင္းပို႔မႈေၾကာင့္ မင္(န)ဒဲလား ရဲ႕သားျဖစ္သူဟာ မေတာ္တဆ ေသဆံုးမႈနဲ႕ ရင္ဆိုင္ခဲ့ရပါတယ္။ သူ႔ေၾကာင့္ သားတစ္ေယာက္ ဆံုးရံႈးလိုက္တဲ့ ဖခင္အျဖစ္နဲ႕ မင္(န)ဒဲလားကို စတင္ စိတ္၀င္စားလာပါတယ္..။ ANC ကထုတ္တဲ့ “လြတ္ေျမာက္ေရးစာတမ္း” (Freedom Charter) ကို ဖတ္အျပီးမွာ မင္(န)ဒဲလားနဲ႔ ေျပာဆိုၾကတဲ့ စကားေတြအရ မင္(န)ဒဲလားဟာ ဘယ္လိုသူမ်ဳိး ဆိုတာကို ေကာက္ခ်က္ခ်ႏိုင္မွာပါ။

ဂရက္ဂိုရီ - “ခင္ဗ်ား ေျပာေတာ့ ANC က ကြန္ျမဴနစ္ မဟုတ္ဘူးဆို..။ ဒါေပမယ့္ ခင္ဗ်ားတို႔ ထုတ္တဲ့ လြတ္ေျမာက္ေရးစာတမ္းမွာေတာ့ တိုင္းျပည္ရဲ႕ ခ်မ္းသာမႈေတြဟာ ျပည္သူေတြအတြက္ ျဖစ္ရမယ္လို႔ပါတယ္။ အဲဒါ ကြန္ျမဴနစ္ပဲ”

မင္(န)ဒဲလား - “ဒါဟာ ကြန္ျမဴနစ္ စနစ္မဟုတ္ဘူး..။ တကယ့္ အစစ္အမွန္ အမ်ိဳးသားေရးျဖစ္တယ္။ လူျဖဴ၊ လူမည္း၊ အိႏိၵယ စတဲ့ အသားအေရာင္မခြဲဘဲ ျပည္သူအားလံုး က်ဴပ္ေရာ ခင္ဗ်ားေရာပါတာေပါ့ .. တန္းတူ အခြင့္အေရး ရရမယ္လို႔ ဆိုတာ..”

ဂရက္ဂိုရီ - “ဒါဟာ ခင္ဗ်ားကို သတ္မယ့္ အေတြးအေခၚပဲ”

မင္(န)ဒဲလား - “အဲဒီအေတြးအေခၚအတြက္ အသက္စြန္႔ဖို႔ ၀န္မေလးဘူး..”

တစ တစ ဆိုးရြားလာတဲ့ ႏိုင္ငံအေျခအေန၊ ႏုိင္ငံတကာဖိအား၊ ျပည္တြင္း မျငိမ္သက္မႈ စတာေတြေၾကာင့္ အစိုးရက မင္(န)ဒဲလားကို တကၽြန္းမွေန ရိုးရိုးေထာင္၊ ေနာက္ အက်ယ္ခ်ဴပ္ထိ တဆင့္ျပီးတဆင့္ အေလွ်ာ့ေပးခဲ့ရတယ္။ ၾကားထဲမွာ ေဆြးေႏြးညိွႏိႈင္းဖို႔ ေတာင္းဆိုလာေပမယ့္ မင္(န)ဒဲလားက “လြတ္လပ္တဲ့သူကမွ ေဆြးေႏြးႏိုင္မယ္၊ အေႏွာင္အဖြဲ႔ေတြနဲ႔ ေဆြးေႏြးတာဟာ စစ္မွန္တဲ့ေဆြးေႏြးမႈ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး” လုိ႔ ေျပာျပီး ျငင္းခဲ့တယ္။ ဒီေနရာမွာ မင္(န)ဒဲလားရဲ႕ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ ANC ရဲ႕ ေထာင္မက်ဘဲ အျပင္မွာ က်န္ခဲ့တဲ့ ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းဟာ ခ်ီးက်ဴးစရာပါပဲ။ ေခါင္းေဆာင္မရိွဘဲ လုပ္ရဲကိုင္ရဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယံုၾကည္ခ်က္ရိွရိွ လႈပ္ရွားလို႔ ဒီအေျခအေနကို ေရာက္လာတာလို႔ ထင္မိပါတယ္။ ၁၉၉၀မွာ တက္တဲ့ သမၼတ ကလက္(ခ) (Klerk) က မင္(န)ဒဲလားကို အက်ဥ္းေထာင္ကေန လႊတ္ျပီး ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးပြဲ စတင္ခဲ့တယ္။ အဲဒီေနာက္ မင္(န)ဒဲလားဟာ ၁၉၉၃ မွာ ႏိုဘယ္လ္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုကို ခ်ီးျမွင႔္ျခင္းခံခဲ့ရျပီး ၁၉၉၄-၁၉၉၉ မွာ ေတာင္အာဖရိကႏိုင္ငံရဲ႕ သမၼတ ျဖစ္လာပါတယ္။ အခုေတာ့ ေတာင္အာဖရိကဟာ အခ်ိန္အနည္းငယ္ အတြင္းမွာ အရင္ကထက္ မ်ားစြာ တိုးတက္လာခဲ့ပါၿပီ။

ဒီဇာတ္ကားရဲ႕ နာမည္မွာပါတဲ့ “ Bafana” က ဂရက္ဂိုရီ ရဲ႕ ငယ္သူငယ္ခ်င္း အာဖရိကန္ လူမည္းကေလးတစ္ဦးျဖစ္ျပီးေတာ့ သူ႔ကို အာဖရိကန္စကား သို(၀္)စာ သင္ေပးတဲ့ သူျဖစ္ပါတယ္။ ဇာတ္ကားရဲ႕ အနိမ့္အျမင့္ အတက္အက်၊ သရုပ္ေဆာင္ေတြရဲ႕ ဟန္အမူအရာေကာင္းတာေတြကိုေတာ့ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် ၾကည့္ေတာ့မွပဲ ျမင္ႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။ အဓိပၸာယ္ေလးနက္ျပီး ရည္ရြယ္ခ်က္ ေကာင္းမြန္တဲ့ ဇာတ္ကားတစ္ကား ျဖစ္တဲ့ အျပင္ ဂရက္ဂိုရီနဲ႔ မင္(န)ဒဲလားတို႔ရဲ႕ ၂၁ ႏွစ္ ၾကာ ဆက္ဆံေရးကို ႐ိုက္ကူးျပထားပါတယ္။ ျဖစ္ရပ္မွန္ဇာတ္လမ္းကို အေျချပဳၿပီး ႐ိုက္ကူးထားသလို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံရဲ႕ လက္႐ွိ ႀကံဳေတြ႕ေနရတဲ့ ျဖစ္ရပ္ေတြနဲ႔လည္း တိုက္ဆိုင္ေနတာေလးေတြ ႐ွိေနတဲ့အတြက္ေၾကာင့္လည္း ဒီဇာတ္ကားဟာ ပိုၿပီး အသက္၀င္ေနသလို ႐ွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီ “Goodbye Bafana” ဇာတ္ကားကို ျပန္ၾကည့္ခ်င္တဲ့ ဇာတ္ကား စာရင္းထဲ ေတးမွတ္ထားလိုက္ပါေတာ့တယ္။